จุดหมาย ปายทาง – บทส่งท้าย

 งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา การเดินทางอันแสนสั้นก็มีอันจบลง แล้ววันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายของทริปปาย ทริปแรกแห่งปี 2008

เราตื่นกันสายกว่าทุกวัน ตอนแรกกะว่าจะออกจากปายประมาณ 9 โมงครึ่ง จะได้ขับรถกลับเชียงใหม่แบบสบายๆ แล้วแวะไหว้พระที่เชียงใหม่กันด้วย

จนแล้วจนรอดเวลา ETD กลายเป็นเวลาตื่นไปเสียได้

หลังจากอิ่มอร่อยกับอาหารเช้าที่ Love Pai Home เราก็ได้เวลาบอกลาที่พักแสนน่ารักแห่งนี้ เราแวะเก็บภาพปายตามทาง ก่อนที่จะแวะอีกครั้งที่สะพานประวัติศาสตร์ท่าปาย ซึ่งวันนี้ปิดไม่ให้เดินขึ้นไปบนสะพานที่เริ่มชำรุด ก่อนไปฉันได้แวะอ่านใน blog ของบางท่านซึ่งบอกไว้ว่าห้ามกระโดดบนสะพาน มาวันนี้ เราได้แต่ถ่ายถาพกันที่แถวเชิงสะพานเสียแล้ว ใกล้ๆ กับสะพานมีร้านขายส้มสดอร่อย เป็นส้มสายน้ำผึ้งของปาย ที่อร่อยไม่แพ้ส้มเชียงใหม่เลย ยังไงก็แวะอุดหนุนคนท้องถิ่นกันสักหน่อย

การเดินทางกลับเชียงใหม่ก็ต้องฟันฝ่าโค้งต่างๆ เช่นเดียวกับขาไป เราหยุดแวะถ่ายภาพกันไปตามทาง ขับรถแบบไม่เร่งรีบ ไปถึงเชียงใหม่กันเกือบบ่าย 2 ท้องก็เริ่มหิว (อีกแล้ว)

มื้อบ่ายของเราก็ได้ฝากท้องกับร้านเฮือนเพ็ญ อาหารเหนือร้านโปรดที่ไปเยือนเชียงใหม่เจ้าคราวใดก็ต้องแวะไปกิน ด้วยความหิว เราสามคนสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ ทั้งส้มตำ ลาบเหนือ แกงโฮะ แกงฮังเล ไก่ทอด ข้าวซอย ขนมจีนน้ำเงี้ยว น้ำพริกหนุ่ม แถมยังตบท้ายด้วยขนมหวานอีกคนละถ้วย ถ้าไม่หิวจริงก็ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรแล้ว กินทิ้งท้ายของแท้

มาเชียงใหม่ทั้งที ฉันขอแวะไหว้พระที่วัดพระสิงห์ ในรอบ 1 ปีกว่าๆ มานี้ฉันแวะไปไหว้พระพุทธสิหิงค์มาแล้วถึง 3 ครั้ง แต่ไปทุกครั้งก็ยังอยากไปอีก วิหารลายคำอันเป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธสิหิงค์งดงามไปด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องสังข์ทอง ที่แม้จะลบเลือนไปบ้างตามกาลเวลา แต่คุณค่าทางศิลปะยังคงอยู่

ก่อนบอกลากับ Jazz ขาวคู่ใจ เราก็พาน้อง Jazz ไปอาบน้ำขัดศรีฉวีวรรณ ก่อนจะมุ่งหน้าสู่สนามบินเชียงใหม่ กลับบ้านเรา…

แม้ระยะเวลาของเราที่ได้สัมผัสกับปายนั้นจะสั้นนัก แต่ความประทับใจจากเมืองเล็กๆ แห่งนี้ก็ไม่ได้น้อยเลย แล้วคงได้พบกันอีก เมื่อจุดหมายปลายทางของเราเวียนมาบรรจบที่เมืองปาย