my place in the (cyber) space

ทุ่งดอก daffodil (ภาพจาก http://aslowerpace.com/serendipity/uploads/Daffodil1.jpg)

อากาศร้อนๆ แบบนี้ชวนให้อยากออกจากเมืองกรุงไปพักผ่อนตากอากาศ แต่เดี๋ยวนี้จะออกไปไหนก็อากาศร้อนไปหมด คนจำนวนมากเลยหันมาเที่ยวห้างตากแอร์กันแทน

ในวันแดดจ้าพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง ถ้าอากาศบ้านเราไม่ร้อนอย่างนี้ก็คงดี หลายคนคงอยากไปเริงร่าอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ ว่าแล้วก็นึกถึงกลอนของ Mr. Wordsworth ที่กล่าวถึงทุ่งดอกแดฟโฟดิลเอาไว้อย่างได้ไพเราะ สวยงาม และจับใจ อ่านแล้วนึกถึงสายลมอ่อน กับท้องฟ้าสีฟ้าใส ดอกแดฟโฟดิลเต้นระบำ เคลียคลอ ล้อเล่นกับสายลม … ใจลอย

             I wandered lonely as a cloud

          That floats on high o’er vales and hills,

          When all at once I saw a crowd,

          A host, of golden daffodils;

          Beside the lake, beneath the trees,

          Fluttering and dancing in the breeze.

          Continuous as the stars that shine

          And twinkle on the milky way,

          They stretched in never-ending line

          Along the margin of a bay:                                  10

          Ten thousand saw I at a glance,

          Tossing their heads in sprightly dance.

          The waves beside them danced; but they

          Out-did the sparkling waves in glee:

          A poet could not but be gay,

          In such a jocund company:

          I gazed–and gazed–but little thought

          What wealth the show to me had brought:

          For oft, when on my couch I lie

          In vacant or in pensive mood,                               20

          They flash upon that inward eye

          Which is the bliss of solitude;

          And then my heart with pleasure fills,

          And dances with the daffodils

บทกวีโดย William Wordsworth (1770 - 1850)