อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคน…บางคน

กรกฎาคม 19, 2008 at 2:35 pm 1 comment

หลายต่อหลายคนคงเคยได้ยินคำพูดที่ว่า “อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคน จะจนใจเอง”

แม้แต่ในวรรณคดี อย่างเรื่องพระอภัยมณี ยังมีบทที่ว่า “แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ …”

ถ้าลองคิดดูเล่นๆ คน หรือที่เรียกให้ฟังดูดีว่า “มนุษย์” ช่างเป็นสัตว์ที่เจ้าเล่ห์เสียจริง

ความไว้ใจบางครั้งก็นำมาซึ่งความผิดหวัง เมื่อคนที่เราไว้ใจกลับเป็นคนที่ทำร้ายเราเสียเอง

ความผิดหวัง เปลี่ยนเป็นความโกรธโดยพลัน

ใจหนึ่งบอกว่าให้ปล่อยไป อย่าไปเครียด อย่าไปโกรธ แต่อีกใจหนึ่งถามหาความถูกต้อง ใจนี้ยังดึงดันที่จะถามหาความยุติธรรม ความถูกต้อง และต้องการทวงเอาความไว้วางใจนั้นคืนมา

ยิ่งในยุคปัจจุบัน ความจริงใจหาได้ยากขึ้นทุกที ความไว้วางใจที่ให้ไปจึงเป็นโอกาสที่จะให้ผู้อื่นเอาเปรียบเอาได้

ฟังดูเหมือนกับการมองโลกในแง่ร้าย แต่บางครั้งมันก็เป็นเรื่องจริง ความจริงอันน่ารังเกียจ ความจริงที่ทำให้โลกเป็นที่ที่ไม่น่าอยู่

ฉันเป็นเพียงคนคนหนึ่งที่ได้แต่ให้ภาวนาให้จิตใจของคนบางคนสูงขึ้น ให้คนที่เอารัดเอาเปรียบ เห็นแก่ได้ และเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ หยุดการกระทำที่ชั่วร้ายนี้ลง อย่างน้อยฉันก็เชื่อว่าคนชั่วและความชั่ว ก็ต้องได้รับผลแห่งความชั่ว ความเลวร้าย ไม่ช้าก็เร็ว

เมื่อไหร่นะ ที่คนเราจะไว้ใจกันได้อีกครั้ง…

ฤาว่าจะไม่มีวันนั้นจริง

About these ads

Entry filed under: สัพเพเหระ. Tags: .

Six feet under or better be a diamond? เหรียญทองแห่งโอลิมปิก

1 ความเห็น Add your own

  • 1. ^_^  |  กรกฎาคม 20, 2008 ที่ 8:37 pm

    ไม่รู้ผู้ใดเป็นคนจุดปะทุเพลิงโกรธนี้ขึ้นมาน่ะนะ แต่ผมว่ายังไงอยู่ไปเรื่อยๆก็ต้องเจอคนเอาเปรียบเราอีกอยู่ดี มันคงเรียกได้ว่าเป็นเรื่องธรรมชาติน่ะ

    บางทีมันก็แค่สัญชาตญาณของ “ความสำคัญ+ผลประโยชน์”… ในมุมมองของคุณ เวลาที่มีใครทำให้คุณหรือคนสำคัญของคุณเสียผลประโยชน์ คุณเองก็คงรู้สึกแย่ เป็นเดือดเป็นร้อน แต่กลับกันทางด้านคนก่อเรื่องก็แค่ตักตวงผลประโยชน์ไปเพื่อสิ่งหรือคนที่เขาเห็นว่าสำคัญกว่า มีความหมายต่อเขามากกว่าฝ่ายคุณ

    บางทีมันก็แค่การให้ความสำคัญกับฝ่ายตัวเองจนไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะตกอยู่ในสภาพกล้ำกลืนขนาดไหน ซึ่งสุดท้ายก็เลยต้องมีกฎหมายกฎเกณฑ์มาบังคับเป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อความเป็นกลาง ไม่ให้แต่ละฝ่ายใช้ความรู้สึกเข้าข้างตัวเอง

    ถ้าถามว่าจะมีวันที่คนเรา(ทุกคนนะ)ไว้ใจกันได้ไหม… ผมว่าไม่มีวัน เพราะนั่นหมายถึงคนเราต้องตัดสิ่งหนึ่งทิ้งไป

    อย่างน้อยผมคนนึงละที่ทำไม่ได้

    แล้วคุณล่ะ ไม่เลือกที่รัก ไม่มักที่ชังได้รึเปล่า

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


กรกฎาคม 2008
อา พฤ
« มิ.ย.   ส.ค. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

หน้า

Blog Stats

  • 131,648 hits

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: