หนาวนี้ที่ซัปโปโร ตอนที่ 4

โฉมหน้าของตรอกราเมง

 

บ่ายนี้เรามีโปรแกรมไปเดินดูของย่านทานุกิโคจิ เป็นถนนช้อปปิ้งแบบมีหลังคาคลุมตลอดทาง และไปเที่ยวโอตารุ ซึ่งกำลังมีการจัดเทศกาล Snow Light Path อยู่พอดี

 

เริ่มต้นที่ Ramen Alley กันก่อนค่ะ ออกจากสถานี Susukino เราก็เดินหาตรอกราเมงกัน ดูตามแผนที่มันก็ไม่น่าจะหายาก แต่เอาเข้าจริงๆ คนดูแผนที่ไม่ค่อยเป็นอย่างฉันก็เกิดอาการงงและเดินหลง จนเกือบโมโหหิว >_< แต่จนแล้วจนรอดเราก็มาถึงตรอกราเมงจนได้

 

 เลือกอะไรดีนะ

 

ลวกเส้น

 

สุดยอดราเมง อร่อยมากกกกก

 

หลายร้านยังไม่เปิดค่ะ แต่ก็พอมีร้านที่เปิดแล้วให้เดินเลือกได้บ้าง ดูไปดูมาก็เลือกร้านคุณหมี Higuma นี่แหละ (ดูจากโลโก้ร้านเค้า)

 

ร้านนี้เป็นร้านเล็กๆ มีคุณลุงราเมงมาสเตอร์เป็นทั้งกุ๊ก พนักงานเสิร์ฟ คนล้างจาน พนักงานต้อนรับ ฯลฯ ในรูปแบบวันแมนโชว์ เมนูก็จะคล้ายกับร้านราเมงทั่วๆ ไปคือ ยิ่งท้อปปิ้งมาก ราคาก็แพงขึ้น ตอนแรกตั้งใจว่าจะสั่งราเมงแค่ชามเดียว แล้วก็เกี๊ยวซ่ามาแบ่งกันกิน ไปๆ มาๆ ด้วยความหิว (หรือตะกละหว่า) สั่งกันคนละชาม แถมของฉันเป็นแบบพิเศษคือใส่ท้อปปิ้งทุกอย่าง (ราคาชามละ 1,300 เยน) \(^_^)/

 

ราเมงของลุงมีดีที่น้ำซุปรสกล่อมกล่อม หอมอร่อย แถมด้วยหอยเชลตัวโต กับก้ามปู อร่อยมากๆ ยกให้เป็นราเมงที่อร่อยที่สุดตั้งแต่เคยชิมมา

 

กินเสร็จเลยบอกลุงว่าโออิชี่จ้ะ ชมซะหน่อย ลุงแกเลยยิ้มนิดนึง (ยังไม่เสียมาดขรึมของราเมงมาสเตอร์)

 

ออกจากร้านราเมง ก็ไปย่านทานุกิโคจิ เดินไปจาก Susukino ไม่ไกลนัก ก็ไปเจอร้าน Donki หรือ Don Quijote ซึ่งเคยได้ยินเพื่อนพูดถึงอยู่ว่าขายของสารพัน ซึ่งก็เป็นอย่างที่ว่า คือขายของจิปาถะเยอะแยะ ดูไม่ค่อยเป็นระเบียบหน่อย แต่ก็เดินดูสนุกดี พอไปเจอชั้นเครื่องสำอางค์ก็เดินเล่นดูของกระจุกกระจิกเพลินเลยค่ะ

 

อีกส่วนที่เดินเพลินก็คือส่วนขายขนม มีขนมญี่ปุ่นน่ากินๆ ให้เลือกมากมาย โดยเฉพาะพวกช๊อกโกแล็ตต่างๆ และขนมที่ผลิตและขายเฉพาะที่เกาะฮอกไกโด ประเภทที่เอาของดังของท้องถิ่นมาทำ อย่างเช่น ลูกอมเชลซี รสฮอกไกโดเมลอน ช็อกโกแลตอพอลโลรสถั่วแดง ฯลฯ น่าตื่นตาตื่นใจเป็นที่สุด

 

กว่าจะออกจาก Donki ได้ก็ปาไปเกือบ 4 โมงเย็น เราเลยเดินตรงทานุกิโคจิแค่แป๊บเดียว พอรีบไปสถานีรถไฟนั่งรถไปเที่ยวโอตารุ

 

อย่างที่เกริ่นไปแต่ต้น ช่วงนี้ที่เมืองโอตารุมีการจัดงานเทศกาลจุดเทียนท่ามกลางหิมะ หรือ Snow Light Path (Yukiakarinomichi) ระหว่างวันที่ 6 – 15 กุมภาพันธ์ โดยอาสาสมัครจะสร้างโคมไฟจากหิมะ แล้วมีการจุดเทียนไว้ข้างใน บ้างก็ทำตุ๊กตาหิมะตั้งโชว์ไว้ด้วย เป็นเทศกาลสุดโรแมนติกค่ะ

 

ขาไปเราได้นั่งรถไฟด่วน ซึ่งแวะจอดแค่ไม่กี่สถานี จึงใช้เวลาเดินทางแค่ประมาณ 30 นาทีจากซัปโปโร ระหว่างทางฟ้ามืดลงเรื่อยๆ หน้าหนาวแบบนี้แค่ 5 โมงเย็นฟ้าก็มืดแล้ว พอใกล้ๆ ถึงสถานีโอตารุ ก็เห็นมีการทำโคมน้ำแข็งเล็กๆ ประดับอยู่ที่สถานีด้วย ได้ยินเสียงหนุ่มสาวญี่ปุ่นข้างๆ ชี้ชวนกันให้มองออกไปนอกหน้าต่าง แถมพูดว่า umi (ทะเล) ฉันก็เลยขอมองด้วย รถไฟเล่นเลียบริมทะเล น่าเสียดายที่ว่าฟ้ามืดๆ แบบนี้มองเห็นทะเลไม่ชัด จะว่าไปฉันไม่เคยเห็นชายหาดของญี่ปุ่นจริงๆ แม้แต่ครั้งเดียว

 

ท้องฟ้ามืดลงอาการก็หนาวขึ้นจับใจ ถ้าไม่ห่วงเที่ยวล่ะก็ป่านนี้คงไปนอนแช่น้ำร้อนที่โรงแรมสบายใจไปแล้ว แต่มาโอตารุทั้งที ขอไปเห็นย่านริมคลองอันโด่งดังสักหน่อย น่าเสียดายที่เรามาถึงโอตารุในเวลาเย็น ก็เลยไม่มีโอกาสไปเดินเที่ยวที่ร้านขายกล่องดนตรี ไม่น่าไปเถลไถลที่ Donki เลยจริงๆ -_-”

 

บนรถไฟมีผู้โดยสารเยอะเลยค่ะ หลายคนคงจะมาเที่ยวเทศกาล Snow Light Path เหมือนกับเรา จากสถานีเราก็เดินตรงไปยังบริเวณคลอง ระหว่างทางก็มีการจุดเทียนในโคมหิมะบ้างไปตามทาง บางร้านที่ขายพวกเครื่องแก้วก็มีการนำตุ๊กตาแก้วมาประดับด้วย เป็นบรรยากาศน่ารักๆ ดีค่ะ

 

ไปถึงริมคลองสมใจ ก็ได้เห็นโตมหิมะสวยๆ และตุ๊กตาหิมะประดับอยู่ตลอดแนวริมคลอง โรแมนติกมาก สำหรับคู่รักหวานแหวว ^_^ แต่เวลาเดินต้องระวังอยู่เหมือนกันเพราะทางเดินลื่นมาก ฉันก็เกือบหัวคะมำไปหลายที สำหรับคนที่อยากจุดเทียนด้วย เค้าก็มีถ้วยกระดาษขายให้เราจุดเทียนแล้วนำไปวางตามริมทางได้ค่ะ ฉันเลยอุดหนุนซะ 1 ใบ เอาหล่ะ ไม่รู้จะบรรยายอะไรมาก ดูภาพที่เก็บมาก็แล้วกัน

 

สไลเดอร์หิมะสำหรับหนูๆ

 

จุดเทียนในโคมแก้ว

 

snowman

 

มุมยอดนิยมริมคลองโอตารุ

 

ประติมากรรมหิมะและน้ำแข็ง

 

love is all around

 

12.2.09

 

ถ้วยของฉัน

 

เดินเล่นจนหิว ก็พากันเดินหาร้านอาหาร ปรากฎว่าย่านร้านค้าที่ตอนแรกเดินผ่านพากันพร้อมใจปิดร้านไปเสียแล้ว แถมเราไม่ได้ศึกษาเส้นทางมาก่อนว่าจะไปกินอาหารเย็นกันได้ที่ไหน ไปๆ มาๆ เลยกลับไปกินทงคัตสึที่สถานีซัปโปโร แถมตอนกลับยังต้องนั่งรถไฟแบบ local train ที่จอดแทบทุกสถานี ใช้เวลาเดินทางเกือบ 1 ชั่วโมง

 

ถึงวันนี้จะเหนื่อยแต่ก็เป็นวันที่สนุกวันหนึ่งเลยค่ะ ว่าแล้วก็ต้องบอกโอยาสุมินาไซ ลาไปพักเอาแรงกันก่อน

 

วันรุ่งขึ้นเตรียมลุยโรงเบียร์ซัปโปโรและเดินทางเข้ากรุง