The Duchess

 

เริ่มบิวท์อารมณ์อังกฤษ ด้วยการหยิบเอาดีวีดีหนังพีเรียดที่ไปขนซื้อมาจากสนามบินฮีทโทรว์ (ในราคาลดพิเศษ) เมื่อสองปีก่อนขึ้นมาดูอีกครั้ง

พอจัดแจงชงชาเสร็จ ฉันก็โหลดแผ่นดีวีดีเรื่อง เดอะ ดัชเชส เข้าเครื่องเล่น พร้อมนำตัวเองซุกลงไปใต้ผ้าห่ม จัดท่าให้สบาย เตรียมย้อนยุคไปสู่ช่วงเวลาในอดีต และเรื่องราวของดัชเชสผู้ทรงเสน่ห์นางหนึ่งของอังกฤษ … The Duchess of Devonshire

หนังบอกเล่าเรื่องราวชีวิตของ Georgiana Cavendish สาวสวยรวยเสน่ห์ (แสดงโดย Kiera Knighley) ที่ได้มาเป็นภรรยาของ Duke of Devonshire สามีผู้มีจุดประสงค์สำคัญ จุดเดียวในการแต่งงานครั้งนี้ คือการได้ทายาทชาย เพื่อสืบทอดวงศ์ตระกูล

ชีวิตของ G ชวนให้ย้อนนึกถึงเจ้าหญิงไดอาน่า เพราะ G เป็นคนสวย มีรสนิยมดี เป็นที่ชื่นชอบ และไม่ต่างอะไรกับ celeb ที่ใครๆ ก็อยากพบเห็น (คุ้นๆ ไหม ว่าเหมือนเลดี้ได มาก) แต่ชีวิตหรูหรา หรือจะเติมเต็มความรู้สึก และความรักที่ขาดหายไปจากสามี (ผู้มุ่งหวังเพียงแต่จะมีลูกชาย)

แม้ในตอนท้าย Georgiana จะไม่พบจุดจบแสนเศร้าแบบเลดี้ได แต่ใครจะรู้ว่าชีวิตที่เหลือจนวันสุดท้ายของ G นี้ เธอมีความสุขหรือเปล่า

แม้เนื้อเรื่องแนวชีวประวัติจะฟังดูเคร่งเครียด แต่ฉากต่างๆ ก็ทำออกมาได้สวยงาม และมีการถ่ายทำหลายต่อหลายตอนในสถานที่จริงซึ่งให้ความรู้สึกโอ่อ่า สมจริง ดูได้เพลินๆ ไม่รู้เบื่อ

Fun fact:

• ดัชเชสแห่งเดวอนเชอร์ (Duchess of Devonshire) มีนามสกุลเดิมว่า Spencer ซึ่งก็คือสกุลเดียวกับเจ้าหญิงไดอาน่า (เพราะเธอเป็นคนในสกุลเดียวกันนั่นเอง)
• Duke of Devonshire สามีของเธอ เรียกดัชเชส ว่า G
• ชู้รักของดัชเชส คือ Charles Grey ซึ่งต่อมาเขาได้เป็นนายกรัฐมนตรีของอังกฤษ ระหว่างปี 1830 – 1834)
• Charles Grey (2nd Earl Grey) เป็นที่มาของชื่อชาเอิร์ลเกรย์ ชาดำผสมมะกรูด ที่เป็นที่นิยมไปทั่วโลก

อีกครั้ง ณ อังกฤษ – preface

babe at portobello market โดย tonbi

หลายคนว่าไว้ว่า ถ้าได้ไปโยนเหรียญที่น้ำพุเทรวี่ ณ กรุงโรมแล้ว จะมีโอกาสกลับไปเยือนที่นั่นอีกครั้ง

ฉันเคยโยนเหรียญตามคำบอกไปเมื่อกว่าสิบปีที่แล้ว จนทุกวันนี้ อิตาลี ยังคงพับเพียบรอวันฉันไปเยือนอีกครั้ง อยู่ใน waiting list อันยาวเหยียด…

ฉันไม่เคยสักครั้งที่จะโยนเหรียญอธิษฐานขอกลับไปอังกฤษ (เค้ามีธรรมเนียมแบบนี้ที่น้ำพุแถวทราฟัลการ์สแควร์รึเปล่านะ) แต่ไม่รู้ทำไม อะไรมาดลใจให้กลับไปเมืองผู้ดีนี้ ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่รู้เบื่อ

วันดี คืนดี ก็หาโอกาส หาเรื่องไปอังกฤษครั้งนี้ เป็นครั้งที่ 3 ในรอบสองปี (เสียดายที่แต่ละครั้งต้องขอวีซ่าใหม่ อยู่ร่ำไป เพราะวีซ่าที่ท่านให้มีอายุแค่ 6 เดือน แม้จะเป็นวีซ่าแบบมัลติเพิลเอนทรี่ก็ตาม)

“เรื่อง” หรือ “ข้ออ้าง” ในการไปเยี่ยมเยือนอังกฤษครั้งนี้ของฉัน คือ งานรับปริญญาของคุณน้องสาว และพ่วงทริปย้อนอดีตแรกพบ ณ เบอร์มิงแฮมกับสามีไปด้วยในตัว

คนเราก็ขยันหาเหตุผลมาสนับสนุนเรื่องที่ตัวเองอยากทำอย่างนี้แล…