ประโยค…บอกเล่า

โอกาส…บางครั้งก็ต้องรอ รอ แล้วก็รอ กว่าจะมา

บางครั้ง ที่เราไม่ได้ตั้งตารอ มันกลับพุ่ง มุ่งตรงมาชนเข้าอย่างจัง นี่แหละที่ฉันเรียกว่า Opportunity … knocks!

เมื่อประมาณ 5 ปีก่อน ฉันเพิ่งเรียนจบกลับมา พร้อมกับปริญญา 1 ใบ แน่นอนว่าฉันมองหางานที่ตรงกับสาขาที่เรียน วันแล้ววันเล่าฉันเฝ้าพลิกหนังสือพิมพ์หางานที่ “น่าทำ”

แล้ววันหนึ่ง สายตาของฉันก็ไปสะดุดเข้ากับโฆษณารับสมัครงานของโรงแรมแห่งหนึ่งที่มีสาขาอยู่ในลอนดอน แล้วกำลังจะมาเปิดตัวที่กรุงเทพฯ

ลอนดอน … ลอนดอน … อังกฤษ แหมเข้าทางฉันเลย ได้ทำงานโรงแรม แถมโรงแรมของอังกฤษเสียด้วย ฉันไม่รอช้ารีบส่งใบสมัครไปเร็วพลัน

ระหว่างรองาน ก็ไปเที่ยวให้สบายใจเสียก่อน เที่ยวไปเพลินๆ ก็ลืมเรื่องที่ไปสมัครงานเอาไว้ …

กลับมาปุ๊บ คนที่บ้านก็บอกปั๊บ ว่าเค้าเรียกไปสัมภาษณ์งานแล้วนะ ให้รีบติดต่อไปไวๆ

กริ๊งๆ ฉันโทรไปนัดหมายเวลาเสร็จสรรพ ก็ไปสัมภาษณ์ คุยไป คุยมา ปรากฏว่าได้งาน โอกาสทำงานแรกแบบจริงๆ จังๆ ในชีวิต วิ่งเข้ามาหาฉันแล้ว

ฉันมุ่งหน้าทำงานแรกไป หลายๆ อย่างก็เป็นเรื่องใหม่ที่ไม่เคยรู้มาก่อน ทำงานไป เรียนรู้ไป ได้พบเจออะไรใหม่ๆ ได้พบคนใหม่ๆ โอกาสสารพัดวิ่งมาหา ได้ลองไปเป็นพนักงานต้อนรับ ลองชิมโน่น ลองทำนี่ ลองไปเรื่อยๆ แบบคนไฟแรง

เมื่อโรงแรมเปิดตัวอย่างเป็นทางการ ก็มีการจ้างกลุ่มประชาสัมพันธ์มาทำการโปรโมทโรงแรมเป็นการใหญ่ ฉันประทับใจกับชื่อบริษัทประชาสัมพันธ์แห่งนี้ เค้าใช้ชื่อกันว่า “opportunity knocks”

ว่ากันว่าเวลาและวารีไม่คอยใคร เวลาผ่านเลยไป ฉันเริ่มเคยชินกับงานที่ทำความตื่นเต้น เริ่มหายไปทีละน้อย ฉันในตอนนั้น เฝ้ารอโอกาสมาวิ่งชนอีกสักครั้ง

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา โอกาสวิ่งมาทางฉันอยู่หลายครั้ง บางทีฉันเอื้อมมือออกไปแตะ แต่แล้วกลับปล่อยให้มันหลุดลอยไป บางครั้งฉันจับมันเอาไว้ บางครั้งฉุดกระชาก บางครั้งก็หลบ ชีวิตมันก็แบบนี้

และวันนี้ โอกาสที่จะเปลี่ยนชีวิตการทำงานของฉันก็มาอีกครั้ง มันกลับไปยังจุดเริ่มต้น ที่โรงแรมแห่งนั้น ที่ที่ฉันเคยยืนอยู่เมื่อ 5 ปีก่อน

แม้จะเป็นที่เดิม แต่ไม่เหมือนเดิม

แม้จะเป็นที่เดิม แต่ฉันโตขึ้น

แม้จะเป็นที่เดิม แต่ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม 

แต่ถึงอย่างไร ฉันก็อ้าแขนออกแล้วปล่อยให้โอกาสวิ่งเข้าชนเหมือนเดิม ไม่น่าแปลก ที่ฉันจะยังยืนมึนๆ งงๆ กับการวิ่งชนครั้งนี้ และภาวนาลึกๆ ให้มันเป็นโอกาสที่ดีจริงๆ สมกับที่ฉันต้องปล่อยมือจากโอกาสอื่นๆ ที่เคยโอบกอดเอาไว้ก่อนหน้านี้

“แล้ง หนาว แต่เร้าใจ” เป็นคำโปรยสำหรับนิทรรศการแสดงงานของ Marimekko เมื่อประมาณ 2 ปีกว่าๆ ที่ผ่านมา ซึ่งทางศูนย์สร้างสรรงานออกแบบ หรือ TCDC จัดขึ้น

ผลงานภาพพิมพ์สีสดใส โดดเด่นด้วยลายดอกไม้สีแดงสด กับลวดลายแบบกราฟฟิกเด็ดๆ ถือกำเนิดขึ้นจากสมองของนักออกแบบชาวฟินแลนด์

ท่ามกลางสภาพอากาศที่แห้งแล้ง หนาวเหน็บ และโดดเดี่ยว มีเพียงสมองของมนุษย์นี่แหละที่สร้างสรร สร้างค่า ราคาให้กับดินแดนแห่งนั้น สมกับคำโปรยที่ว่า แล้ง หนาว … แต่เร้าใจ

ลวดลายของ Marimekko ได้แรงบันดาลใจมาจากหลายสิ่ง ทั้งธรรมชาติ ลวดลายพื้นบ้านของฟินแลนด์ ผสมผสานกับลวดลายแบบกราฟฟิค

แล้ววันนี้ยักษ์ใหญ่ในวงการแฟชั่น streetware อย่าง Hennes & Mauritz หรือ H&M ก็แนะนำคอลเลกชั่นที่ชื่อว่า A Tribute to Marimekko ที่นำลวดลายผ้าของ Marimekko มาทำเป็นเสื้อผ้าหน้าร้อนสีสดใส ทั้งของหญิงสาว ชายหนุ่ม หรือแม้แต่เสื้อเด็ก

A Tribute to Marimekko ออกจำหน่ายตั้งแต่เดือนเมษายนปีนี้ที่ร้าน H&M ทั่วไป สำหรับแฟนๆ H&M ชาวไทยแวะชม collection สุดเร้าใจนี้ได้ที่ H&M Website ส่วนใครที่อยากจะทำความรู้จักกับ Marimekko ให้มากขึ้น ก็ลองเข้าไปดูได้ที่ Marimekko Website

เล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับ Marimekko

- ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1951

- เป็นที่โด่งดังในอเมริกาเมื่อ Jacqueline Kennedy ซื้อชุดของ Marimekko 8 ชุด และใส่มันในระหว่างช่วงการหาเสียงเมื่อปี ‘60 ประธานาธิบดีสหรัฐ

- ลวดลายของ Marimekko ปรากฏอยู่บนเสื้อผ้า เครื่องใช้ต่างๆ ทั้งแก้วน้ำ จาน ชาม ร่ม ฯลฯ ไปจนถึงกระดาษทิชชู

เคยได้ยินคำพูดที่ว่าอย่าตัดสินหนังสือจากปกกันบ้างไหม ฉันเชื่อว่าจนแล้วจนรอดเราหลายคนก็ยังตัดสินหนังสือจากปก ว่าเล่มไหนน่าอ่าน อย่างน้อยๆ ถ้าเราไม่รู้จักนักเขียน หรือไม่ได้อ่านบทวิจารณ์หนังสือนั้นๆ มาก่อน การดูหน้าปกก็ช่วยให้เราตัดสินใจหยิบหนังสือสักเล่มกลับมาทำความรู้จักให้มากขึ้นที่บ้าน

สำหรับฉันแล้ว การซื้อหนังสือโดยดูจากปกเป็นความตื่นเต้นเล็กๆ เหมือนกับการซื้อล็อตเตอรี่ ได้หนังสือปกสวยเนื้อเรื่องดีถือว่าถูกรางวัล เล่มในปกสวยเนื้อเรื่องไม่แจ่มก็ถือว่าถูกกิน

ฉันเองไม่เคยได้ซื้อล็อตตารี่จริงๆ เพราะคิดว่าเอาเงินไปซื้อหนังสือ อย่างน้อยหนังสือหนึ่งเล่มก็มีอะไรให้อ่านมากกว่ากระดาษล็อตตารี่ 1 แผ่น

และแล้ววันหนึ่งอาการตัดสินหนังสือจากปกก็ลุกลามไปถึงการตัดสินซีดีจากปก วันหนึ่งในร้านหนังสือลูกผสม (ผสมร้านเครื่องเขียน ซีดีเพลง ดีวีดี ร้านกาแฟ ฯลฯ) ฉันมองหาซีดีแผ่นใหม่ไว้ฟังในรถ สายตาก็สอดส่ายไปเจอปกซีดีรูปสาวสวยหน้าฝรั่งใส่แว่นกรอบสีดำ รูปหน้าปกยากจะบอกว่าเป็นคนชาติไหน แต่อ่านจากชื่อคิดว่าเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น แน๊ะ ร้องเพลงญี่ปุ่นซะด้วย อย่ากระนั้นเลย ฉันเริ่มมองหาที่เล่นซีดีเพลงตัวอย่างว่ามีเพลงของสาวคนนี้ให้ทดลองฟังหรือเปล่า เดินหาอยู่หลายรอบไม่เจอตัวอย่างซีดี เลยตัดใจไปก่อน คิดว่าวันหน้าจะลองหาเพลงของเธอฟังก่อนจะตัดสินใจว่าซื้อหรือไม่

เวลาผ่านไปหลายอาทิตย์ ฉันก็ไปเดินเล่นในร้านหนังสือลูกผสมอีกครั้ง คิดอยากได้ซีดีใหม่สักแผ่น ก็ไปจ๊ะเอ๋กับสาวหน้าฝรั่งคนนั้นอีกครั้ง คราวนี้ฉันหยิบแผ่นซีดีรูปเธอขึ้นมาพลิกไปพลิกมาอีกครั้ง ‘ปกสวยเนอะ’ ฉันคิด แต่ก็ยังพยายามมองหาที่เล่นซีดีตัวอย่าง เผื่อมีเพลงให้ลองฟัง มองแล้วมองเล่าก็ยังไม่เจอ ยังไม่ได้ลองหาเพลงของเธอฟังดูซะด้วย เอายังไงดีนะ

“ซื้อไปเหอะ เห็นดูหลายรอบแล้ว” เสียงจากสวรรค์ เอ๊ย! จากแฟนฉัน บอกให้รีบซื้อๆ ไปเดี๋ยวร้านเค้าจะปิดแล้ว เอาก็เอา คิดว่าซื้อล็อตเตอรี่แล้วกัน สาวสวยๆ อย่างเธอต้องร้องเพลงเพราะสิน่า ฉันทึกทักเอาเข้าข้างตัวเอง

แล้ว Angela Aki ก็มานอนอยู่ในถุงผ้า (ช่วยรักษาโลก ไม่ให้ร้อน) ของฉัน

เพลงแรกที่ฟังคือ Sakura Iro ช่างเข้ากับช่วงเวลานี้จริงๆ เวลานี้ซากุระคงกำลังบาน สวย อยู่ที่ญี่ปุ่น เพลงของเธอฟังสบายๆ เป็นเพลงป๊อปที่ฟังง่าย ติดหูเร็ว เพลงอื่นๆ ก็เพราะไม่แพ้กัน อีกเพลงที่เมโลดี้สวย เข้ากับเสียงเปียโนและเสียงร้องเพราะๆ ของอะกิซัง คือ One Melody ส่วนเพลงภาษาอังกฤษก็มีแถมมา 1 เพลงคือ Surrender ลองฟังเพลงของเธอได้ที่ Angela Aki Official Website

โดยรวมแล้วถือว่าฉัน “ถูกล็อตเตอรี่” กับซีดีแผ่นนี้ค่ะ

ทุ่งดอก daffodil (ภาพจาก http://aslowerpace.com/serendipity/uploads/Daffodil1.jpg)

อากาศร้อนๆ แบบนี้ชวนให้อยากออกจากเมืองกรุงไปพักผ่อนตากอากาศ แต่เดี๋ยวนี้จะออกไปไหนก็อากาศร้อนไปหมด คนจำนวนมากเลยหันมาเที่ยวห้างตากแอร์กันแทน

ในวันแดดจ้าพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง ถ้าอากาศบ้านเราไม่ร้อนอย่างนี้ก็คงดี หลายคนคงอยากไปเริงร่าอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ ว่าแล้วก็นึกถึงกลอนของ Mr. Wordsworth ที่กล่าวถึงทุ่งดอกแดฟโฟดิลเอาไว้อย่างได้ไพเราะ สวยงาม และจับใจ อ่านแล้วนึกถึงสายลมอ่อน กับท้องฟ้าสีฟ้าใส ดอกแดฟโฟดิลเต้นระบำ เคลียคลอ ล้อเล่นกับสายลม … ใจลอย

             I wandered lonely as a cloud

          That floats on high o’er vales and hills,

          When all at once I saw a crowd,

          A host, of golden daffodils;

          Beside the lake, beneath the trees,

          Fluttering and dancing in the breeze.

          Continuous as the stars that shine

          And twinkle on the milky way,

          They stretched in never-ending line

          Along the margin of a bay:                                  10

          Ten thousand saw I at a glance,

          Tossing their heads in sprightly dance.

          The waves beside them danced; but they

          Out-did the sparkling waves in glee:

          A poet could not but be gay,

          In such a jocund company:

          I gazed–and gazed–but little thought

          What wealth the show to me had brought:

          For oft, when on my couch I lie

          In vacant or in pensive mood,                               20

          They flash upon that inward eye

          Which is the bliss of solitude;

          And then my heart with pleasure fills,

          And dances with the daffodils

บทกวีโดย William Wordsworth (1770 - 1850)

คุณจะรู้สึกอย่างไรเมื่อได้พบกับสาวน้อยหน้าใสตากลมโตแต่งตัวสวยเก๋เป็นครั้งแรก สำหรับผู้หญิงอย่างฉัน น้องสาวหน้าสวยที่ชื่อ Blythe (บลายธ์) นี้ถือเป็นรักแรกพบก็ว่าได้

ว่ากันว่า Beauty is in the eyes of the beholder ความสวยนั้นไซร้แล้วแต่ใครจะมอง หลายคนมองสาว Blythe ว่าหน้าแปลก บ้างว่าน่ากลัว แต่สำหรับบรรดาผู้หลงรักสาวสวยตากลมนางนี้แล้วล่ะก็ เธอคือดาวเด่น ไม่ว่าจะมาในผมสีอะไร ตาสีไหน แต่งชุดอะไร สาว Blythe ก็ดูสวยเสมอ จึงไม่น่าแปลกใจหากเธอจะคว้าตำแหน่งขวัญใจช่างภาพ หรือ Miss Photogenic ไปได้อย่างขาดลอย

ฉันเชื่อว่าน้อง Blythe เป็นตุ๊กตาที่ถูกนำมาถ่ายภาพ portrait มากที่สุด ด้วยความสวย ซึ่งบางครั้งดูสดใส แต่บางครั้งก็แฝงความลึกลับไว้ในที หากลอง google ดูก็คงได้เห็นว่าน้อง Blythe เธอป๊อปปูล่าแค่ไหน เรียกว่าในบรรดาคนนิยมตุ๊กตาสวยๆ เธอก็เด่นไม่แพ้แม่ Barbie ทีเดียว

พูดถึง Blythe แล้วมาทำความรู้จักถึงประวัติของเธอกันสักนิดดีกว่า สาว Blythe ถูกผลิตขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1972 โดย Kenner เด็กสมัยนั้นคิดว่าตาของน้อง Blythe ที่เปลี่ยนสีตาได้ด้วยการดึงเชือกที่อยู่ด้านหลังของหัวออกจะน่ากลัวไปสักหน่อยจึงมีการผลิตขายขึ้นแค่ปีเดียว ต่อมาในปี 1997 คุณ Gina Garan ก็ได้รับ Blythe จากเพื่อนคนหนึ่งซึ่งบอกว่าเธอหน้าเหมือนน้อง Blythe จากจุดนี้เองที่ทำให้ Gina ถ่ายภาพของน้อง Blythe ในแบบต่างๆ และทำให้สาวน้อยคนงามกลับฟื้นคืนความนิยมขึ้นมาอีกครั้ง ปัจจุบัน Neo-Blythe สร้างสรรโดย CWC และผลิตโดย Takara (ข้อมูลจาก This is Blythe)

กลุ่มผู้นิยมก็เปลี่ยนจากเด็กมาเป็นผู้ใหญ่ นักสะสม นักถ่ายภาพ ราคาน้อง Blythe ในปัจจุบันจึงสูงกว่าตุ๊กตาทั่วไปๆ อยู่มาก ยิ่งถ้าเป็นรุ่น Limited หรือ Blythe แบบดั้งเดิม (vintage) ก็จะยิ่งแพงขึ้นอีก ความสนุกของการมี Blythe เอาไว้เป็นเพื่อนอีกอย่างหนึ่งก็คือการ modify น้อง Blythe ในสไตล์ต่างๆ เป็นการฝึกปรือฝีมือการ styling ไม่ว่าจะแต่งหน้า เปลี่ยนสีตา เปลี่ยนทรงผม เปลี่ยนชุด ฯลฯ ด้วยความสนใจที่เพิ่มขึ้น ทำให้ปัจจุบันมีการตั้งชมรมเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลต่างๆ กันเป็นเรื่องเป็นราว อย่างเช่นที่ Blythe Thailand

สำหรับฉัน สาว Blythe ผมสีน้ำตาลส้ม สมาชิกใหม่กำลังจะเดินทางมาถึงในวันพรุ่งนี้ เธอมีชื่อเก๋ๆ ว่า Mod Molly แล้วถ้ามีโอกาส คงจะได้เอารูปถ่ายของเธอมาแบ่งกันชม