ขยันขันแข็ง

กุมภาพันธ์ 10, 2008 at 1:44 pm 2 ของความคิดเห็น

เสียงพนักงานสาวเชิญชวนเด็กๆ และผู้ใหญ่ใจเด็กให้เข้าแถวเล่นเครื่องเล่นในสวนสนุกดิสนีย์แลนด์ พร้อมบรรยายโน่นนี่ด้วยเสียงสดใส หน้าตายิ้มแย้ม แม้ว่าบ่ายวันนั้นคนจะเยอะจนแออัดยัดเยียดก็ตาม เป็นภาพประทับใจของฉัน นอกเหนือจากสีสันสวยสดและตัวการ์ตูนน่ารักในแบบของดีสนีย์ ทำไมนะ แม้ทำงานเหนื่อยทั้งวัน พนักงานเหล่านี้ยังดูมีความสุขอยู่ได้

จากวันนั้นมาถึงวันนี้แม้เวลาจะผ่านไปเกือบ 2 ปีแล้ว ฉันยังแทบไม่ได้เห็นคนที่มีความสุขกับการทำงานอย่างนั้นเลย หลายครั้งฉันก็ถามตัวเองว่าชอบงานที่ทำอยู่หรือเปล่า แต่ก่อนเวลางานยุ่งๆ ฉันไม่ค่อยมีเวลาถามคำถามนี้กับตัวเอง แต่พอมีเวลามากขึ้นคำถามนี้มันย้อนกลับมาผุดขึ้นในหัวอยู่บ่อยๆ ราวกับเป็น dialog box ในคอมพิวเตอร์ที่คอยถามว่าฉันจะทำงานต่อไปหรือหยุดซะตอนนี้เลย

ถ้าจะนับจำนวนประชากรโลกที่อยู่ในวัยทำงานแล้ว คงนับได้ไม่ถ้วน แต่จะมีถึง 10% ไหมนะที่มีความสุข สนุก และรักงานที่กำลังทำ

หลายต่อหลายครั้งฉันรู้สึกตำหนิ (และแสดงออกถึงการตำหนิ) ต่อผู้ที่ไม่ “เต็มใจ” ทำงานของตัวเอง ครั้งล่าสุดที่ฉันรู้สึกอย่างรุนแรงในเรื่องนี้คือวันที่ไปซื้อของในห้างสรรพสินค้าระดับไฮโซไฮเอนด์กลางกรุงเทพฯ พนักงานแผนกขายผลไม้ง่วนกับการขายส้มช่วงตรุษจีน ที่ใครๆ ต่างก็อยากไขว่คว้ามาเป็นของขวัญให้คนที่เคารพรัก (หรือบางที่ก็ไม่ได้เคารพรัก แต่จำต้องเอาใจ) กระบะใส่ส้มมีส้มเหลืออยู่ไม่มาก ฉันต้องใช้วิชามือใครยาวสาวได้สาวเอาไปช่วงชิงส้มมาได้ 2 ถุง เสร็จสรรพก็ให้พนักงานช่วยห่อส้มด้วยผ้าโปร่งสีแดงให้ด้วยเพื่อความสวยงาม พนักงานจัดกระเช้าหน้าตาไม่รับแขกตอบรับอย่างเสียไม่ได้ว่า ให้ไปติดต่อที่แผนกบริการลูกค้า ฉันตอบกลับว่าก็จะให้ช่วยห่อผ้าให้ทำได้หรือไม่ (ถ้าไม่ได้ก็จะได้หาถุงสวยๆ มาใส่แทน) พนักงานละสายตาจากฉันพร้อมกับบอกว่ารอ (ไป) ก่อนแล้วกัน …

ฉันยืนรอด้วยความอดทน (อย่างสูง ถึงสูงที่สุด) ขณะที่พนักงานคุยไปจัดกระเช้าของลูกค้าคนก่อนหน้าไปอย่างไม่มีท่าทีจะรีบทำงานแต่อย่างใด หน้าตาพนักงานเหล่านี้ราวกับเด็กถูกบังคับให้กินผัก หน้าตาเหยเก ทำงานแบบซังกะตาย อืม ทำงานแบบนี้ตั้งแต่ปีใหม่ (จีน) เลยนะเนี่ย คงจะทำงานซังกะตายไปทั้งปี ฉันคิดอยู่ในใจ ระหว่างนั้นฉันยืนรอราวกับตัวเองใส่เสื้อคลุมล่องหนอยู่ ไม่มีพนักงานหน้าไหนคิดจะหันมาพูดกับฉันว่า “รอสักครู่นะคะ” แวบหนึ่งฉันคิดไปว่าฉันกำลังมาขอสิ่งของจากผู้ใจบุญอยู่หรือเปล่านะ ท่านคะช่วยสงเคราะห์ห่อส้มให้หนูด้วยเถิด…

เวลาผ่านไปราว 30 นาที พนักงานหญิงหันมาบอกกับฉันว่า “ปกติเราไม่ห่อให้นะคะ”

“ค่ะ แล้วทำไมคุณท่านไม่บอกดิฉันเมื่อ 30 นาทีก่อนหน้านี้ล่ะคะ” ฉันคิด

“แต่ก็จะห่อให้นะคะ คราวหน้าคงไม่ได้นะคะ” เธอบอก

“เป็นพระคุณอย่างสูง ขอให้เจริญนะคะแม่คุณ” ฉันคิด

… เวลาผ่านไปอีกราว 15 นาที ฉันได้รับส้มในห่อผ้าโปร่งสีแดง 4 ห่อ พร้อมกับค่าห่ออีกห่อละ 34 บาท ซึ่งก่อนหน้านี้ทางพนักงานไม่ได้บอกเลยว่าจะคิดสตางค์ …

ฉันรู้สึกขอบคุณพระเจ้าที่งานที่ฉันกำลังทำไม่ได้ทำให้ฉันเป็นเหมือนพนักงานขายส้มคนนั้น อย่างน้อยฉันก็มีความสุขตามอัตภาพกับสิ่งที่กำลังทำ และในเวลาที่ความสุขมันลดลง ฉันก็จะรู้ตัวและหาทางให้ตัวเองได้ทำงานที่อยากทำหรือมีความสุขไปกับมันได้

ถ้าทุกคนเลือกงานที่อยากทำได้ และทำมันอย่างขยันขันแข็ง โลกเราจะเป็นอย่างไรนะ หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ท่านเคยกล่าวไว้ว่า “งานคือชีวิต ชีวิตคืองานบันดาลสุข” หากมีคนในวัยทำงานคิดแบบนี้ ภูมิใจกับสิ่งที่ตนเองทำอยู่ ทำงานนั้นอย่างเต็มความสามารถและเต็มใจ บางทีฉันอาจได้พบกับพนักงานดีๆ คนทำงานดีๆ และรู้สึกว่าชีวิตจริงดีกว่าการได้ไปเที่ยวในโตเกียวดิสนีย์แลนด์ก็ได้

Advertisements

Entry filed under: สัพเพเหระ.

ตู้กับข้าว เยอรมันดี (ฤดูใบไม้ร่วงปี 2007)

2 ความเห็น Add your own

  • 1. Peter  |  กุมภาพันธ์ 11, 2008 ที่ 4:26 am

    Staff at Hardrock cafe’ and Starbucks also not bad as the company recruit people who got mind service!
    The worst one would be Thai Airway and Akiyoshi Rest. Anyway it depends on you expectation.

  • 2. อ้วนบิ  |  กุมภาพันธ์ 12, 2008 ที่ 2:54 am

    คราวหน้าบอกไปเลย ไม่อยากทำเอ็งก็ลาออกไป

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


กุมภาพันธ์ 2008
อา พฤ
« ม.ค.   มี.ค. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829  

หน้า

Blog Stats

  • 160,371 hits

%d bloggers like this: