เบบี้มูน อิน เจแปน – โมโมฟุกุ อันโด และ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอวกาศ

ธันวาคม 22, 2011 at 6:53 am ใส่ความเห็น

logo of Cupnoodles Museum

ญี่ปุ่นเป็นประเทศหนึ่งที่เรียกได้ว่ามีพิพิทธภัณฑ์แบบ “เฉพาะทาง” ให้ได้เลือกเที่ยวชมตามความสนใจที่หลากหลายกันไปในแต่ละคน พิพิทธภัณฑ์เฉพาะทางที่หนึ่งที่หลายคนคงไปเที่ยวกันมาแล้วคือราเมงมิวเซียมที่เมืองโยโกฮามา ใกล้ๆ กับโตเกียวนี่เอง

โยโกฮามามีชื่อเรื่องของกิน โดยเฉพาะอาหารจีน ใครที่เป็นแฟนรายการทีวีญี่ปุ่น คงจะคุ้นกับร้านอาหารหลากหลายที่แต่ละรายการต่างพาไปชม (ชิม – โดยผู้ดำเนินรายการ แล้วปล่อยให้เราน้ำลายสอ) เกี๊ยวซ่ายักษ์ควันฉุยบ้างล่ะ ซาลาเปาทีวีแชมเปี้ยนบ้างล่ะ โอ๊ย…พูดแล้วหิว

คราวที่แล้วที่ไปเยือนญี่ปุ่น ได้ไปแวะกินราเมงที่ราเมงมิวเซียมมาแล้ว คราวนี้เลยถือโอกาสสคิปโปรแกรมเดิมๆ ไปหาที่เที่ยวที่ใหม่อย่าง Cup Noodles Museum กันบ้างค่ะ

เราคงได้ยินชื่อนิชชินคัพนู้ดเดิ้ลกันมาแล้ว แม้ในบ้านเรานิชชินจะไม่โด่งดังเท่า มาม่า และไวไว แต่ก็หาซื้อได้ตามซุปเปอร์มาร์เก็ตทั่วไป คุณรู้หรือไม่ว่านิชชินนี่แหละเป็น “เจ้าเก่า” ตัวจริงเสียงจริงในวงการบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป!

และผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่แพร่หลายไปทั่วโลกก็คือคุณโมโมฟุกุ อันโด ผู้คิดค้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปขึ้นมาเป็นคนแรกนี่เอง

ของบางอย่างเราคุ้นชินในชีวิตประจำวัน จนอาจมองข้ามความสำคัญ หรือความยิ่งใหญ่ของการค้นพบครั้งแรกไป ฉันว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็เป็นหนึ่งในนั้น

ว่าแล้วเราก็มาควักกระเป๋า 500 เยนต่อคน แล้วเข้าไปเที่ยวพิพิทธภัณฑ์แห่งนี้กันเถอะ!

The museum cube

ฉันจัดแจงวางแผนไปเที่ยว Cup Noodles Museum ในวันจันทร์ ด้วยความเข้าใจ (ผิด) ว่าคนจะได้ไม่เยอะ และเราจะเที่ยวชม-ชิม-ช้อป ได้อย่างสบายอารมณ์ หารู้ไม่ว่าวันจันทร์ที่ 10 ตุลาคมนั้น เป็นวันหยุดราชการของที่ญี่ปุ่นพอดิบพอดี! ซึ่งก็คือวัน Health and Sports Day (Taiiku no Hi – 体育の日) ซึ่งเป็นวันจันทร์ที่ 2 ของเดือนตุลาคม แถมที่โยโกฮาม่า ไชน่าทาวน์ยังมีงานประจำปีอีก

จากโตเกียว ใช้เวลาเดินทางไม่นานก็ถึงเมืองท่าโยโกฮาม่า และเราก็ตรงไปย่านมินาโตะมิไร (Minato Mirai) อันเป็นที่ตั้งของ Cup Noodles Museum ซึ่งเราก็เดินหลงๆ งงๆ ตามฝูงชนไป ท่าทางไม่ค่อยดี เพราะคนเยอะเหลือเกิน

หลังจากเดินตามสองสาวญี่ปุ่นไปได้สักพัก เราก็มาพบกับตึกพิพิทธภัณฑ์รูปพรรณสัณฐานเดียวกับที่เห็นในเว็บไซต์ โอเค เรามาถูกทางแล้ว แต่ช้าก่อน … แม่เจ้า ทางเข้าพิพิทธภัณฑ์มีแถวยาวเหยียดสุดลูกตา อ้อมไปหลังตัวตึก ชวนระทึกยิ่งนักว่ามันจะยาวไปถึงที่ไหน

endless queueueueueueue

แต่ไหนๆ ก็ดั้นด้นและมุ่งมั่นมาแล้ว ก็ต้องไปต่อค่ะ เราเดินข้ามถนนและอ้อมตึกสีน้ำตาลแดงทรงสี่เหลี่ยมแลดูโมเดิร์นนั้นไป เพื่อเสาะหาหางแถวซึ่งยาวออกไปหลายร้อยเมตร… เจ้าหน้าที่สาวที่คอยแจกโบรชัวร์แจ้งว่าจากจุดที่เรารอ จะใช้เวลาราวๆ 1 ชั่วโมงครึ่งจึงจะได้เข้า

ลังเล ลังเล ลังเล แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจเข้าแถวต่อ แถวยาวเหยียดนั้นค่อยๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ แต่เป็นระเบียบตามนิสัยของพี่ยุ่นที่ไม่มีมาแทรกแถวให้รำคาญหัวใจ พ่อแม่พาลูกๆ มาเที่ยวกันหลายครอบครัว ข้างหน้าเราเป็นคุณพ่อลูกสองที่ลูกสาวดูสงบเสงี่ยม แต่เจ้าลูกชายซนใช่ย่อย จนโดนคุณพ่อเบิร์ดกระโหลกไปหลายครั้ง

เวลาผ่านไปราว 45 นาที เราก็มาถึงปากทางเข้า เตรียมจ่ายสตางค์ค่าเข้าชม ที่นี่มี audio guide ให้ยืม และมีแบบภาษาอังกฤษด้วย โดยเสียค่ามัดจำเครื่องละ 2,000 เยน (เจ้าหน้าที่จะคืนเงินให้ตอนนำ audio guide มาคืน) โล่งใจที่ได้เข้าซะที เจ้าหน้าที่สาวถามเราว่าสนใจจะทำ My Cupnoodles ด้วยรึเปล่า (ซึ่งรายการนี้เป็นหนึ่งในกิจกรรมที่หมายใจจะมาทำ) มันคือบะหมี่ถ้วยแบบ customize ที่เราจะวาดลายลงบนถ้วย เลือกเครื่องปรุงต่างๆ มาเป็นบะหมี่ในแบบของตัวเอง

อนิจจา คนเยอะมาก และ My Cupnoodles Factory ก็กำหนดเวลาซะด้วย โดยทำเป็นรอบๆ รอบที่เร็วที่สุดที่ยังว่างคือ 5 โมงเย็น (ตอนนั้นเป็นเวลาประมาณ 11 โมง) เราเลยต้องตัดใจจากโปรแกรมนี้ไปโดยปริยาย

the GRAND staircases

เอาหล่ะ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เรามาเริ่มชมพิพิทธภัณฑ์กันเลยดีกว่า อ่อ ข้อดีของที่นี่คืออนุญาตให้ถ่ายรูปได้ไม่อั้นค่ะ แต่วันที่คนเยอะๆ อย่างนี้อาจจะหามุมยากนิดนึง

cup noodles (wonder)wall

เริ่มจากขึ้นบันไดกว้าง ดูโมเดิร์นมากๆ ไปที่ชั้น 2 ห้องแรก Instant Noodles History Cube จัดแสดงแพคเกจจิ้งของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของนิชชิน ตั้งแต่ Chicken Ramen ซองแรก จนถึงที่พัฒนาเป็นแบบต่างๆ หลากรส หลายสไตล์ เอาใจตั้งแต่คุณหนูๆ หนุ่มๆ นักกีฬา ไปจนถึงสาวๆ ที่ห่วงใยสุขภาพ รวมทั้งรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่นต่างๆ ละลานตามาก

oh-so-red theatre

ถัดจากนั้นเป็น Momofuku Theatre ห้องสีแดงแจ๊ดที่ฉายเรื่องราวของคุณอันโด ว่าด้วยการคิดค้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปขึ้นมาจนกระทั่งประสบความสำเร็จ เป็นวิดิโอที่ดูไม่ยาก (แม้เราจะไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่น) ได้เห็นว่าคุณอันโดแกเป็นที่คนมีไอเดียน่าสนใจจริงๆ แถมที่สำคัญยังมีความมานะอดทนในการทำความคิดนั้นให้ออกมาเป็นรูปธรรมได้จริง เรียกว่าจุดประกายความคิดสร้างสรรค์กันได้ดีจริงๆ

ออกจากโรงหนังก็จะเจอกับกระท่อมจำลองที่แสดง “ห้องทำงาน” ของคุณอันโด ในการคิดค้นชิกเก้นราเมงขึ้นครั้งแรก ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต่างสนุกกับการแทรกตัวเข้าไปดูเครื่องไม้เครื่องมือต่างๆ ในห้องทดลองเล็กๆ แห่งนี้ กระท่อมธรรมดาๆ ที่เป็นจุดกำเนิดของสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ของโลก

no-more-bowl – have a cuppa

ว่าแล้วก็มาถึงส่วนของประวัติชีวิตของ Momofuku Ando ที่แสดงเรื่องราวชีวิต และการคิดค้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของเขา ตั้งแต่แบบซอง จนได้ไอเดียจากการไปเยือนอเมริกา ที่มีคนเอาบะหมี่ของเขาบิใส่ลงไปในถ้วยกาแฟแล้วเติมน้ำร้อน ทำให้สะดวกในการกินยิ่งขึ้น เป็นจุดต้นกำเนิดของบะหมี่ถ้วย ตลอดจนการคิดค้นวิธีบรรจุบะหมี่ลงถ้วย และการทำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสำหรับนักบินอวกาศ! ทุกสิ่งอย่างล้วนเกิดจากกระบวนการคิดที่สร้างสรรค์ของชายผู้นี้

คุณอันโดเสียชีวิตในวัย 96 ปี และตลอดชีวิตของเค้าก็ทุ่มเทกับการสร้างสรรค์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป หนังสือพิมพ์ The New York Times ให้ฉายาเขาว่า Mr. Noodle ลองคลิกไปอ่านบทความนั้นกันได้ที่นี่ค่ะ

ส่วนถัดไป คือ Creative Thinking Box เป็นนิทรรศการแบบ interactive ให้เรามีส่วนร่วมในการเรียบรู้และสร้างสรร เด็กๆ สนุกกันใหญ่เชียว :)

มาถึงจุดนี้ ก็เริ่มหิวแล้ว ชั้นถัดไปเป็นส่วนของ Chicken Ramen Factory ซึ่งต้องจองล่วงหน้า โดยให้ลงมือทำชิกเก้นราเมงกันตั้งแต่เส้นบะหมี่เลยทีเดียว และ My Cupnoodles Factory ที่รอบเต็มจนถึง 5 โมง

more queue at Noodles Bazaar

เราข้ามไปที่ชั้น 4 ซึ่งเป็นส่วนของร้านอาหาร Noodles Bazaar ในบรรยากาศสตรีทฟู๊ดของเอเชีย แต่จะกินทั้งที ก็ยังต้องต่อแถวค่ะ คนเยอะมากเช่นเดิม ที่นี่จะมีให้เลือก 8 เมนู เป็นบะหมี่ตัวแทนจากชาติต่างๆ ของบ้านเราก็เป็นบะหมี่ต้มยำกุ้ง ส่วนของอินโดนีเซียเป็น Mie Goreng อิตาลีก็มีพาสต้า เป็นต้น ราคาถ้วยละ 300 เยน ปริมาณน้อยนิด ประมาณว่าให้ลองชิมมากกว่าจะกินเอาอิ่ม นอกจากนี้ชั้น 4 นี้ยังมีส่วนสนามเด็ก Cupnoodles Park เล่นให้น้องๆ หนูๆ มาเล่นอีกด้วย

และเช่นเดียวกับการเที่ยวสถานที่อื่นๆ เราจบทริปลงด้วยการแวะช้อปที่ museum shop ที่มีสินค้าเก๋ๆ ให้เลือกซื้อหลายรายการ แต่ผิดหวังนิดนึงตรงที่มีสินค้าประเภทบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไม่เยอะ ที่มีเป็น box set แบบรวมรสซึ่งกล่องใหญ่เกินกว่าจะแบกกลับบ้าน เลยไปได้ของกระจุกกระจิก พวกตุ๊กตา และเครื่องเขียนต่างๆ แทน

A ride back home?

ก่อนจาก ขอทิ้งท้ายนิดนึงว่า The sky is no limit. ท้องฟ้าไม่ได้เป็นขีดจำกัด ลองดูคุณอันโดเป็นตัวอย่างสิคะ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของเค้าไปไกลถึงอวกาศเลยทีเดียว :)

Advertisements

Entry filed under: เดินทางท่องเที่ยว, เบบี้มูน อิน เจแปน. Tags: , , , , .

เบบี้มูน อิน เจแปน – เยี่ยมโดราเอมอน อีก 1 วันก็ 7 เดือน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


ธันวาคม 2011
อา พฤ
« พ.ย.   ส.ค. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

หน้า

Blog Stats

  • 159,537 hits

%d bloggers like this: