Archive for พฤศจิกายน, 2013

อาม้า

เวลา 17.00 น. วันเสาร์ที่ 30 พฤศจิกายน … กำหนดพระราชทานเพลิงศพ “อาม้าของฉัน” (เป็นกรณีพิเศษ)

เราทุกคนต่างก็เป็นทุกข์เมื่อต้องสูญเสียคนที่เรารักไป หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ ฉันก็เป็นอีกหนึ่งในหลายๆ คนที่ทุกข์เพราะสูญเสียอาม้าผู้ซึ่งเป็นที่รักไป

เสียงน้องชายโทรมาบอกข่าวการเสียชีวิต โลกของฉันหยุดนิ่งไปชั่วขณะ เสียงรอบตัวเงียบหาย แล้วน้ำตาก็ค่อยๆ ไหลออกมาไม่หยุด

ฉันรู้สึกสับสน ไม่รู้ว่าจะคิดอะไร เหมือนทุกอย่างหยุดชะงักลงกระทันหัน เมื่อสมองรับรู้และสงบลงได้สักหน่อย ความรู้สึกผิดก็ถาโถมเข้ามา

อาม้าเสียชีวิตลงอย่างสงบเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน

ก่อนหน้านั้น ฉันนัดแนะกับน้องชายว่าจะไปเยี่ยมอาม้า แต่พอถึงวันนัด ฉันกลับลืมเสียสนิท น้องชายก็เฝ้าโทรตาม แต่ฉันก็ไม่ได้รับสายเพราะไม่ได้สนใจโทรศัพท์มือถือและปล่อยวางทิ้งไว้ในห้อง จนเมื่อน้องชายตัดสินใจโทรเข้าหาเบอร์ของสามีแทน

“แกไปเลยแล้วกัน ลืมจริงๆ ขอโทษที เอาไว้คราวหน้าค่อยไปแล้วกัน นี่พีท (ลูกชาย) ก็ออกไปบ้านน้าอ้อม ไม่รู้จะกลับกี่โมง ไม่ต้องรอชั้นแล้วกัน”

คำพูดในวันนั้นเป็นคำพูดที่ฉันเสียใจที่สุดครั้งหนึ่ง เราไม่มีวันรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่สิ่งที่ฉันทำมันคือการผลัดวันประกันพรุ่ง และฉันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิด

จากวันที่อาม้าเสียจนถึงวันที่เสร็จพิธี ฉันตั้งใจว่าจะให้เวลากับงานนี้มากที่สุด ตั้งใจใช้เวลาที่มีอย่างเต็มที่ แม้อาม้าอาจจะไม่มีโอกาสรับรู้ แต่นี่ก็เป็นเพียงสิ่งเดียวที่ฉันพอจะทำได้ในเวลานี้

ในวัยเด็กฉันและน้องๆ ใช้เวลาอยู่กับอาม้าค่อนข้างมาก จากที่บ้านอยู่ใกล้กัน จนภายหลังก็ย้ายมาอยู่บ้านเดียวกัน ห้องของอาม้าเป็นที่ที่พวกเราชอบเข้าไปเป็นที่สุด ห้องชั้นลอยมีของเยอะ มีมุมเล็กมุมน้อยให้ได้เล่น และมีวอลเปเปอร์ลายนูนที่เด็กมือบอนอย่างฉันอดที่จะเอามือแคะเล่นไม่ได้

อาม้าเป็นคนใจดี ชอบไหว้พระ แม้กระทั่งทุกครั้งที่นั่งรถผ่านวัดต่างๆ อาม้าก็จะยกมือขึ้นไหว้้ แล้วก็บอกหลานๆ ให้ไหว้ด้วย เวลาเรานั่งรถผ่านไปทางแม่กลองทีไร ก็จะได้ยกมือไหว้กันหลายวัดเลยทีเดียว

นอกจากนั้น อาม้าก็เป็นคนที่ชอบอ่านป้ายเวลานั่งรถผ่าน อาม้าจะอ่านออกเสียงด้วย ทำให้ฉันติดนิสัยชอบอ่านป้ายเหมือนกัน มาลองนึกๆ ดูนี่คงเป็นพื้นฐานให้ฉันรักการอ่านโดยไม่รู้ตัว

อาม้าจะกินเจตามวันของจีน และจะทำอาหารเจเอง อาม้าจะเคร่งครัดกับการกินเจมากขนาดที่ว่าจะแยกจาน ชาม หม้อ กระทะระหว่างอาหารเจ และอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อสัตว์กันเลยทีเดียว แน่นอนว่าเนื้อวัวเป็นของต้องห้าม ห้ามนำเข้าบ้าน ฉันจึงไม่เคยกินเนื้อวัวและไม่เคยคิดอยากกินเลยสักครั้ง

ชีวิตวัยเด็กของฉันได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างจากอาม้า

และอาม้าในสายตาของเด็กอย่างฉัน ก็เป็นคนที่น่ารักและใจดีเสมอมา

หลายปีมานี้อาม้าล้มป่วย เริ่มจากที่หกล้ม ในช่วงแรกๆ เราก็ได้แต่หวังว่าอาม้าจะกลับมาเดินได้ตามปกติ แต่นานวันอาม้าก็ต้องมีคนมาช่วยดูแล กายภาพบำบัดที่เคยทำก็หยุดไป ได้แต่นอนอยู่บนเตียง พวกเราก็แวะเวียนไปเยี่ยมบ้างเมื่อมีโอกาส

บางครั้งอาม้าก็คุย แม้จะฟังไม่ค่อยออกว่าพูดว่าอะไร แต่พวกเราก็ยังได้แซวอาม้า และให้กำลังใจ ขอให้อาม้าหายป่วยไวๆ

น่าเสียดายที่วันนั้นไม่เคยมาถึง

ฉันยังจำใบหน้าของอาม้าที่ยิ้มเวลาที่เราแซวกันเองให้อาม้าฟังได้ดี ฉันคิดว่าอาม้าคงจะมีความสุขที่หลานๆ ไปเยี่ยม ฉันเองก็มีความสุขเหมือนกัน

มาวันนี้ อาม้าจากไปแล้ว อากงคงจะเดินทางมารับภรรยาที่จากกันไปหลายปีไปอยู่ด้วยกัน

แต่ถึงอาม้าจะจากพวกเราไป ก็เป็นการจากกันแค่เพียงทางกาย สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้ดีก็คืออาม้าจะอยู่ในใจฉันเสมอตลอดจนชั่วชีวิต และฉันหวังว่าวันหนึ่งเราจะได้พบกันอีกครั้ง

 

 

พฤศจิกายน 30, 2013 at 4:13 pm ใส่ความเห็น

how to enjoy life ฉบับเด็กน้อย – 1

yoghurtในวันเวลาที่ทุกสิ่งทุกอย่างดูสับสนวุ่นวายอย่างชีวิตคนเมืองในปัจจุบัน

เราต่างเสาะแสวงหา ไขว่คว้าสิ่งต่างๆ ที่เราเชื่อว่าจะนำมาซึ่งความสุข

หลายสิ่งดูจะต้องใช้ความพยายามอย่างมาก หากแต่เมื่อเราได้สิ่งนั้นมา เรากลับไม่รู้สึกสุขอย่างที่คาดหวัง

***

เช้าวันนี้ ขณะที่แม่เดินไปหาของกินยามเช้าที่ตู้เย็น…

“แม่ๆ เกิร์ตๆ” เสียงคุณลูกเรียกร้องหาของโปรด

“ครับ เดี๋ยวแม่หยิบให้”

คุณลูกชายตักโยเกิร์ตกินอย่างเอร็ดอร่อย ไม่กลัวปากเลอะ ไม่กลัวไม่หล่อ …

“พี่พีทชอบโยเกิร์ตไหมครับ”

“ชอบเกิร์ต” ^_^

***

แค่นี้เด็กน้อยก็มีความสุขแล้ว และแม่ก็พลอยมีความสุขไปด้วย

พฤศจิกายน 19, 2013 at 6:25 am ใส่ความเห็น


พฤศจิกายน 2013
อา พฤ
« เม.ย.   เม.ย. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

หน้า

Blog Stats

  • 160,408 hits