ด.เด็ก (ไม่)สำเร็จรูป – อ่านลูกให้ออก ฟังลูกให้ได้ยิน

กุมภาพันธ์ 9, 2016 at 3:04 pm ใส่ความเห็น

  

หากลองคิดดูว่ามนุษย์เริ่มต้นการสื่อสารจากทักษะไหน เราคงตอบได้ไม่ยากว่ามาจากการฟัง (ฟัง > พูด > อ่าน > เขียน) แต่ทำไมทั้งๆ ที่เป็นทักษะทางภาษาทักษะแรกที่เราเริ่มฝึกมาตั้งแต่แบเบาะ พวกเรากลับ”อ่อน”การเป็นผู้ฟังที่ดี

สำหรับเด็กๆ การเริ่มต้นจากการฟัง จนวันหนึ่งสามารถสื่อสารภาษาที่สั่งสมจากการฟังมาเป็นคำพูดนับเป็นพัฒนาการก้าวใหญ่ก้าวหนึ่ง ความเข้าใจภาษาของเด็กอยู่ในช่วงการพัฒนา ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกว่าคำพูดของผู้ใหญ่ที่พูดกับเด็กนั้น หากยาว ยาก และซับซ้อนเกินไป เด็กก็คงจะไม่เข้าใจ 

แต่ถึงแม้จะรู้แก่ใจ พ่อแม่หลายคน รวมทั้งตัวฉันเองก็อดไม่ได้ที่จะพูด พูด และพูด บางครั้งพูดมาก พูดหลายครั้ง ย้ำแล้วย้ำอีก ลูกก็ไม่ทำตามซะที เกิดเป็นความโกรธ โมโห บ้างก็ว่าไปถึงว่าเด็กกวนประสาท อยากยั่วให้โมโห เด็กดื้อ อยากท้าทาย ฯลฯ

เมื่อคลื่นวิทยุสื่อสารของผู้ใหญ่กับเด็กจูนไม่ตรงกัน มันก็เหมือนกับ walkie-talkie ที่มีคลื่นแทรก ฟังได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง

กลับมาที่เรื่องของการฟัง จากการไปอบรมกับครูพบ ครูชี้ให้เห็นว่าการฟังมันมีหลายระดับ

แรกเริ่ม คือ ได้ยินหรือเปล่า 

ถ้าได้ยินแล้ว เข้าใจความหมายหรือเปล่า

ถ้าเข้าใจความหมายแล้ว เห็นด้วยหรือเปล่า

ถ้าเห็นด้วยแล้ว จะทำตามหรือเปล่า

สำหรับผู้ใหญ่อย่างเราๆ หลายครั้งเราก็ไม่ได้ก้าวเข้าสู่การกระทำ แม้เราจะฟังได้ยิน ฟังเข้าใจ และฟังแล้วคล้อยตามก็ตาม

ด้วยพัฒนาการทางภาษาของเด็กที่ยังมีข้อจำกัด หลายครั้ง เด็กก็แค่ได้ยิน แต่ยังไม่เข้าใจความหมาย ยิ่งแม่บ่น/สอน/ใส่เยอะๆ ยิ่งงง ทำตัวไม่ถูก ก็ไม่ทำตาม พอไม่ทำตามก็ถูกตีตราว่า “ดื้อ” ไปๆมาๆ ลูกก็มองตัวเองว่าเป็นคนดื้อไปโดยปริยาย

ในทางกลับกัน พ่อแม่อย่างเราเคยพยายามอ่านความต้องการของลูกหรือไม่ เราฟังเสียงลูกจริงๆ หรือเปล่า หรือฟังแต่เสียงของตัวเอง ว่าแม่เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้แล้ว ต้องทำแบบนี้สิ ต้องกินแบบนี้สิ ต้องเล่นแบบนี้สิ ฯลฯ

เวลาพูดกับลูก ลองมองไปที่แววตาของลูก อ่านความรู้สึกของลูก ฟังคำของลูก แล้วคุณจะเข้าใจ หลายครั้งลูกรู้ และมีคำตอบอยู่ในใจอยู่แล้ว โดยไม่ต้องให้พ่อแม่มา”สอน”

ขอบคุณครูพบที่นำทางให้ฉันได้ลองปรับจูนคลื่นเข้าหาลูกทีละน้อย 

ความสุขที่ได้จากการเห็นแววตาเป็นประกาย และใบหน้ายิ้มแย้ม น้ำเสียงตื่นเต้นที่ลูกเล่าเรื่องที่ รร. ให้ฟัง(โดยปราศจากเสียงขัดจังหวะ สอน สั่ง วิพากษ์วิจารณ์ ของผู้ใหญ่)นั้น นับเป็นของขวัญที่มีค่าอย่างแท้จริง

Advertisements

Entry filed under: ไม่มีหมวดหมู่.

ด.เด็ก (ไม่)สำเร็จรูป – เอาใจเขามาใส่ใจเรา 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


กุมภาพันธ์ 2016
อา พฤ
« ก.ย.    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829  

หน้า

Blog Stats

  • 159,537 hits

%d bloggers like this: