หอมกลิ่นกาแฟ ที่ Monmouth

– ลาเต้ร้อนของฉัน, Monmouth Coffee, Covent Garden

หลังจากอ่าน blog ของเพื่อนเรื่องร้านกาแฟในฝัน ซึ่งเพื่อนบรรยายไว้จนฉันเคลิบเคลิ้ม ก็เกิดอาการคันปากอยากเล่าถึงร้านกาแฟที่ประทับใจร้านหนึ่งค่ะ

ฉันไม่ใช่คอกาแฟตัวยง แต่ก็มีหลายต่อหลายครั้งที่นึกครึ้มอกครึ้มใจอยากดื่มกาแฟกับเค้าบ้าง

สิ่งที่ดึงดูดฉันเข้าร้านกาแฟหลายต่อหลายครั้งจึงไม่ได้มาจากรสขมกลมกล่อมของเจ้าเมล็ดกาแฟ แต่กลับเป็นกลิ่นหอมอบอวลและความรู้สึกอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากร้านกาแฟร้านนั้นๆ

ด้วยความที่ไม่ได้เป็นผู้เชียวชาญทางด้านร้านกาแฟ ร้านที่อยากแนะนำร้านนี้จึงเป็นร้านที่ฉันชอบเป็นการส่วนตัวล้วนๆ และขอเน้นว่าไม่เหมาะกับการนั่งจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์เท่าใดนัก

ร้าน Monmouth Coffee เป็นร้านกาแฟร้านดัง (มาก) ที่ติดโผหนึ่งในร้านกาแฟที่ดีที่สุดในลอนดอน อ่านมาดังนั้นแล้ว ฉันก็เกิดอาการอยากไปเยือนขึ้นมาถนัดใจ ใครเค้าว่าดี ฉันขอรี่ไปดูด้วยตา ก่อนจะมาเล่าสู่กันฟังค่ะ

หลังจากที่เดินวนเวียนเข้าร้านนั้นออกร้านนี้อยู่ที่ย่าน Covent Garden ฉันและน้องก็เห็นสมควรหาที่พักขากันก่อนจะเดินดุ่มกันต่อ ไหนๆ ฉันก็เคยได้ยินคำร่ำลือเกี่ยวกับ Monmouth มาแล้ว เลยสบโอกาสแวะสักหน่อย

เบื้องหลังบาริสตา, Monmouth Coffee, Covent Garden

ร้านขนาดกะจิริดตกแต่งเรียบง่าย แต่อบอุ่นด้วยพื้นไม้และโต๊ะไม้ที่ให้อารมณ์ rustic เข้ากับบุคลิกเงียบขรึม จริงใจ และตรงไปตรงมา (จินตนาการของฉันเอง ^ ^) เราได้โต๊ะเล็กๆ ที่ค่อนข้างแคบแม้สำหรับสาวเอเชียตัวกะจิริดอย่างเรา 2 คน ฉันแอบสงสัยว่าพี่ฝรั่งตัวใหญ่ๆ จะนั่งได้เร้อ

ฉันสั่งลาเต้ร้อนมา 1 ถ้วย รอแป๊บเดียวลาเต้ที่สั่งก็มาเสิร์ฟที่โต๊ะค่ะ กาแฟของฉันมาในถ้วยใหญ่ทีเดียว และแถมคุณบาริสต้ายังวาดลวดลายสวยเก๋ลงบนฟองนมเสียด้วย กาแฟของเค้ารสชาติกลมกล่อม หอมกำลังดี นั่งละเลียดกาแฟไป ชมบรรยากาศร้านที่คึกคักไป รู้สึกได้ถึงความมีชีวิตชีวาของร้านนี้จริงๆ จนต้องยกตำแหน่งร้านกาแฟที่ประทับใจให้เลยค่ะ

Official Website (ตอนนี้ under construction อยู่นะคะ)

โฆษณา

คิดจะพัก คิดถึง Kit Kat

แม้จะไม่ได้เป็นแฟนตัวยงขนมขบเคี้ยว แต่ฉันก็รู้สึกว่าประโยคฮิตของเวเฟอร์เคลือบช็อกโกแลต “คิดจะพัก คิดถึง kit kat” นี่ขึ้นแท่นก๊อปปี้คลาสสิกได้ทีเดียว

เวลาฉันอยากจะพักทีไร ประโยคนี้ก็จะแว่บเข้ามาในหัวทันที คิดจะพักปุ๊บ คิทแคทก็ลอยเข้ามา แม้จะไม่ได้อยากกินเวเฟอร์เคลือบช็อกโกแล็ตเลยแม้แต่น้อย

คิทแคทบ้านเราอาจไม่มีวาไรตี้อะไรมากนัก ที่คุ้นตาที่สุดก็เห็นจะเป็นรสช็อกโกแล็ตในแพคแกจสีแดงอันเป็นเอกลักษณ์ เคยเห็นแบบไวท์ช็อก และรสอื่นๆ มาขายบ้าง แต่ดูจะไม่ฮิตเท่าไหร่

แต่ถ้าใครเป็นแฟนคิทแคทล่ะก็ต้องกรี๊ดกับคิทแคทจากแดนพี่ยุ่นแน่นอน ใครๆ ก็รู้ว่าญี่ปุ่นเค้าขยันคิด ขยันทำผลิตภัณฑ์มาดึงดูดเงินจากกระเป๋าสตางค์ใบน้อยของพวกเรามากแค่ไหน

คิทแคทญี่ปุ่นล่าสุดที่ได้รับมาคือ อิชิโงะ มิรุกุ หรือ milk strawberry ที่มาพร้อมแพคเกจรูปหมีรีแล็กซ์ rilakkuma (แหม ชื่อเจ้าหมี relax ยังไปพ้องกับการพักผ่อนอีกนะเนี่ย) น่ารักน่าชังจนไม่อยากจะแกะ

ก่อนหน้านี้ก็มีคิทแคทรอยัลมิลค์ที คิทแคทรสเชอรี่ คืทแคทมิกซ์ฟรุ๊ต คิทแคทเมล่อนและคิทแคทถั่วแดงจากฮอกไกโด ฯลฯ

ฉันว่านอกจากเราจะได้ตื่นเต้นกับรสชาติใหม่ๆ แล้ว บรรดาคิทแคทลิมิเตดหลากหลายเหล่านี้ยังทำให้เราได้รู้ถึงความนิยมในขณะนั้นๆ รวมถึงของขึ้นชื่อของแต่ละภูมิภาคไปในตัวอีกทางหนึ่งด้วย  ^_^

London Trip A to Z ตอนที่ 14

N for Nandos

nandos

ร้านอาหารหนึ่งที่ถูกบรรจุเข้าไปในการโปรแกรมการกิน-เที่ยวของเราคราวนี้คือ Nandos ร้านอาหารกึ่งฟาสต์ฟู๊ดสไตล์โปรตุกีส ที่โดดเด่นด้วยไก่ย่างและน้ำจิ้มรสเด็ด ที่มีระดับความเผ็ดให้เลือกตามความชอบ

Nandos เคยเป็นร้านที่เราไปฝากท้องอยู่หลายครั้งเมื่อสมัยไปเรียน ด้วยรสชาติไก่ย่างพร้อมน้ำจิ้มรสชาติจัดจ้าน ทั้งเปรี้ยวและเผ็ด ที่ช่วยให้หายคิดถึงรสชาติเด็ดๆ แซ่บๆ แบบน้ำจิ้มแจ่วไปได้บ้าง

พอกลับมาเมืองไทย เคยไปลองชิมไก่ย่างแบบ peri peri ที่พารากอน แต่รู้สึกว่ารสชาติไม่อร่อยเหมือนที่ Nandos มาลอนดอนคราวนี้เลยขอย้อนอดีตไปชิม Nandos ซะหน่อย

ร้านนี้หาได้ง่ายๆ ทั่วกรุงค่ะ เพราะมีหลายสาขา สาขาที่เราสองพี่น้องไปชิมอยู่ที่เมืองวินด์เซอร์ค่ะ

ใครที่ติดใจรสชาติน้ำจิ้มเปรี้ยวๆ เผ็ดๆ ของเค้าก็สามารถหาซื้อกลับมาบ้านได้ค่ะ จากทั้งที่ร้าน Nandos และซุปเปอร์มาร์เก็ตทั่วไป

ลองเข้าไปดู website ของ Nandos ได้ที่นี่นะคะ

London Trip A to Z ตอนที่ 5

E for Egg & cress sandwich

เคยได้ยินคำว่า “อาหารสิ้นคิด” กันบ้างไหม ประเภทที่ว่าคิดอะไรไม่ออกก็กินอันนี้แหละ (วะ) นั่นอาจเป็นเหตุหนึ่งที่พาฉันกับแซนด์วิชไข่และเครสมาพบกันในครั้งแรกเมื่อ 8 ปีก่อน

ความคิดแรกที่มองไปบนแผงแซนด์วิชของร้าน Pret a Manger คือหาแซนด์วิชที่กินง่าย ราคาไม่แพง มองไปเจอ BLT อันประกอบไปด้วยเบคอน (bacon) ผักกาด (lettuce) และมะเขือเทศ (tomato) ก็คิดว่า เราไม่กินมะเขือเทศน่ะ แถมมันยังราคาแพงอีกต่างหาก หลังจากพินิจพิเคราะห์อยู่สักพัก ก็คว้ามือไปหยิบเอา Egg & Cress Sandwich ขึ้นมา ด้วยราคาเธอถูกกว่าเพื่อน แถมไม่มีส่วนผสมที่ฉันไม่กินอยู่ด้วย จากนั้นเป็นต้นมาฉันก็หลงรักกับความธรรมดาของแซนด์วิชชนิดนี้

กลับมาเมืองไทย ไม่มี Egg & Cress Sandwich ขาย ก็ใครจะอยากกินแซนด์วิชแสนธรรมดา ในเมื่อบ้านเรา ร้านไหนๆ ก็เน้นไส้เลิศๆ กันทั้งนั้น มีชิกเก้นเทอริยากิบ้างล่ะ ทูนาชีสบ้างล่ะ สารพัดสารพัน จากที่สังเกตุดูประเทศเราเน้นใส่ใส่เยอะ ละลานตามากๆ อยากเห็นตัวอย่างชัดๆ ต้องดูที่พิซซา ที่ทั้งกระหน่ำใส่ท้อปปิ้งต่างๆ แถมยังมีขอบชีส ห่อไส้กรอกกันจ้าละหวั่น เคยนึกเล่นๆ ว่าถ้าคนอิตาเลียนมาเห็น จะรู้ไหมหนอว่าเนี่ยน่ะมันคือพิซซา

มีโอกาสกลับไปอังกฤษคราวนี้เลยได้ไปย้อนอดีตกับการกินแซนด์วิชไข่ใส่วอเตอร์เครส ที่ร้าน EAT. ร้านแซนด์วิชชื่อตรงๆ ว่า “กิน” ที่มีหลายสาขาทั่วลอนดอน และ Pret a Manger ร้านแซนด์วิชเจ้าเก่า รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยกับแซนด์วิชที่ EAT. เพราะขนมปังออกจะแฉะๆ ไปนิด อาจเป็นเพราะว่าวางบนชั้นขายมาทั้งวัน